LOST in SPACE

my place. my life. don't interfere.

 

Ginamit mo lang ako, alam mo ba yun? Parang tulad lang ng paggamit mo dun sa mga nauna mong girlfriend. Sabi mo, nagbago ka na. At sabi mo pa, ako ang nagpabago sa iyo. Dahil ako na ang pinaka-matagal mong naging kasintahan. 1 year and 4 months ba naman. Yung iba kasi, 3 months lang. 6 months. May isa pa nga, 3 weeks lang. E pero, wala ka pa rin palang pinagbago. Hindi rin totoo yung mga sinabi mong ako lang ang mamahalin mo magpakailanman. Pinaglaruan mo lang ang damdamin ko.

 

Nakita ko kayo nung isang lingo ng bago mong girlfriend. Magka-hawak kamay. Ang sweet sweet niyo pa nga. Nakita ko lang kayo sa malayo. Ewan ko lang kung nakita niyo rin ako. Pero feeling ko naman, hindi. Dahil masyado kayong busy sa isa't isa.

 

Kaya pala ang lakas ng loob mong makipag-cool off sa akin. Dahil andyan ang so-called "bestfriend" mo para bigyan ka ng "pagmamahal" na sinasabi mong hindi ko naibigay. 2 months lang naman akong hindi masyadong nakipag-usap sa iyo e. Dahil na rin sa thesis ko. Akala ko naintindihan mo iyon. Yun pala - hindi.

At ito pa, ang mas masakit - nung naging kayo ng bestfriend mo, tayo pa. Nung nakipag-cool off ka nung tapos na ang thesis ko at sembreak na, 2 months na kayo.

Alam mo, nung nalaman ko ito, natawa ako. Bitter laugh nga lang. T*ngina. Hindi man lang ako naiyak. Pero aaminin ko, nasaktan ako. As in nasaktan talaga ako noh?! P*tcha. I-two time ka ba naman e. At sa "bestfriend" pa na pinagkatiwalaan mo. Siguro, dahil sa sobrang shock at sobrang galit ko sa 'yo, di na ako naka-react ng maayos.

 

Gusto rin kitang saktan. Kung hindi man emotionally, physically. Kasi all the while na sinasabi mo sa akin na mahal mo ako, may girlfriend ka ng iba. All the while na sinasabi mong ako lang talaga, may girlfriend ka na. Porket di lang tayo nakapag-usap ng maayos, naghanap ka na ng iba. Pero sabi naman ng barkada natin, huwag na. Mare-realize mo rin naman ang lahat ng panlolokong ginawa mo sa akin. Tsaka hello? May consequences yang lahat ng pinaggagagawa mo noh?! Karma 'yun. At alam kong naniniwala ka dun. Takot ka nga sa karma di ba? Kailan ka kaya makakarma?

 

Nung nalaman ko na kayo na, 3 weeks after mong makipa-cool off sa akin, nag-email ka. Sinabi mo lang na hindi mo alam ang sasabihin mo ngayong alam ko na ang lahat. Nag-sorry ka. At sinabi mo pang I'm still in you're heart. Ito talaga, ginag*go mo na lang talaga ako. Paano akong magiging nasa puso mo kung may iba ka ng sinasabihan ng "Mahal Kita?" Paano mo sasabihing nasa puso mo pa ako kung may iba ka ng hinahalikan at yinayakap?

 

G*guhan na lang talaga ang gusto mong mangyari. Ewan ko kung dahil ba sa ayaw mo akong mawala dahil sabi mo, pati na rin ng iba, na ako talaga ang gusto mo simula pa nung mga bata pa tayo o dahil gusto mo dalawa kami sa buhay mo. Hello? Sinuswerte ka?

 

Ewan.

 

Magulo kang tao. Hindi ka pa rin nagbago. Hindi mo akong totoong minahal. Hindi ka naging totoo sa akin. Sinayang mo ang lahat ng nangyari sa pagitan natin. Sinayang mo ang lahat ng binigay ko sa iyo. Sinayang mo ang pagmamahal na ibinigay ko lang para sa iyo. Ginago mo ako. Niloko. Hindi ka isang totoong tao.

Ginamit mo lang ako.

 

 

04nov2003

 

bitterness....

said, written, taken, ranted by: wuthie at 17:58 | link | comments (2) |
stories

here i am again sitting in front of my pc, typing my blues away. as if that could really happen. i wish it could really take away the blues i'm feeling now at the moment.

i am doing nothing but feeling sorry for myself. it seems like i'm an intelligent person but actually a hollow one who couldn't do a single bit of intellectual logic.

am i making any sense? probably not. and i don't damn care.

today is just one of those days wherein i am so depressed, i want to cry but couldn't bring myself to because of the numbness that i'm already developing from the everyday pains i feel.

damn life...

said, written, taken, ranted by: wuthie at 20:42 | link | comments |

so what's up? nothing... well, actually - the stars, the sun, the moon, the sky. even the ceiling is up. the lightbulbs. etc. etc.

anyway, last sunday was grad day. and that was the day when it hit me hard that i need to find a niche for my career. does it make any sense? a lot of people expect great things from me. well especially my parents, my relatives, my super close friends who've known me since diaper days. i don't want to let them down but i'm afraid i might let them down. i am so insecure with the people around me who have found what they want to do with their lives. i know what i want but i'm afraid to do what i have to do.

i keep on thinking, "why can't i do the things that they do or even do more? why can't i be like them? why can't i start doing things for my own?" i feel so lost. and so - i don't know.

somehow, some way - i have to be able to overcome this and do the things that i should be doing.

said, written, taken, ranted by: wuthie at 12:38 | link | comments |

Andyan ka. Nandito ako. Magkaharap nga tayo. Pero di mo naman ako napapansin. 

 

Kinakausap mo nga ako pero di mo naman ako nakikita tulad ng pagkakita ko sa 'yo. Palibhasa, kapatid lang ang turing mo sa akin. Younger sister, 'yun ang sabi mo di ba?

 

Orgmates tayo simula nung freshie ako. Sophomore ka na nun. Kuya-kuya nga kita talaga nun dahil lahat halos ng problema ko pagdating sa acads, sa 'yo ko nilalapit. Hanggang ngayon naman di ba? Magkapareho kasi tayo ng course kaya nakaka-relate ka sa akin. Ngayon, oo. Lagi pa rin akong lumalapit sa 'yo. Kahit na minsan, kaya ko ng gawin on my own 'yung mga pinapatulong ko sa 'yo. Gusto ko lang kasing makalapit sa 'yo. Kahit na kapatid lang ang turing mo sa akin. At least, kasama kita. 

 

Alam mo ba na ikaw 'yung taong least expected ko na magugustuhan ko? Dahil, oo nga. Ang tingin ko lang din sa 'yo nun ay kuya lang talaga. Wala naman akong intensyon na maging ganito na ang maramdaman ko para sa 'yo e. Hindi ka din naman talaga ganong ka-gwapo. Kaya nga nung malaman ng best friend ko na gusto kita, na-freak out siya. Ika nga niya, "Sigurado ka?! Sa kanya? Bakit?" Pero di naman yun ang hinahanap ko sa 'yo e (although from previous experiences, puro gwapo ang nagugustuhan ko. Kaya nga nagulat best ko).

 

Pero yun nga. Bakit nga kaya? Ayaw ko ngang ipaalam sa iba kong barkada dahil baka ma-freak out din sila. Para nga kasing malabo talaga na magka-gusto ako sa 'yo. Tipong ang ire-react nila, "HHUUWWAAAT?!!!! Ikaw at siya? Sure ka?" Sabi pa nga ng best ko, "He's too good for you. Are you sure?" Yun nga eh. You're too good. Too good for me. Ang bait mo sobra. Ang thoughtful pa at ang caring. Siguro, lahat nasa 'yo na. Minsan, nahihiya ako kapag kasama kita. Kasi ako, madalas na puro ka-munduhan ang nasa isip. Pero ikaw, hindi. Pure thoughts and deeds ka. Kaya nga talagang mafre-freak out ang barkada nun pag sinabi ko. Magkaibang-magkaiba nga talaga kasi tayo.

 

Sabi pa ng best ko, "Di kaya 'opposites attract' lang yang naramdaman mo para sa kanya?" Sabi ko naman, hindi. Hindi ko tiningnan yung pagkakaiba natin. Hindi ko rin tiningnan kung may itsura ka o wala. May inner beauty ka kasi. At yun ang sa tingin ko ang nakita ko sa 'yo kaya kita nagustuhan. Minsan ko lang mahahanap ang tulad mo e. 

 

Ikaw yung tipo ng tao na gusto kong makasama habang buhay. Alam kong aalagaan mo ako. Alam kong hinding-hindi mo ako iiwan. Alam kong magiging totoo ka sa akin kahit ano pa man ang mangyari. Alam kong andyan ka lang.

 

Pero wala e. Kapatid lang ang turing mo sa akin. Andyan ka. Nandito naman ako.

 

Ga-graduate ka na. Sa April, mawawala ka na sa akin. Kahit na hindi ko pwedeng sabihin na akin ka talaga. Magkaka-hiwalay na tayo ng mundo. Feeling ko, hindi mo na malalaman ang nararamdaman ko para sa 'yo. Kasi kuya lang talaga kita di ba? Younger sis mo lang ako.

 

At para sa 'yo, wala ng hihigit pa dun.

 

 

 

 "...Gusto mo siya at may pagkakaunawaan kayo. Hindi niyo pa nga lang napaguusapan. Pero para sa 'yo, sapat na yun para sabihin mong iyo siya..."  from Pangako, Ikaw Lang

 

 

17Oct2003, typed this in front of my computer.

 

(one of those cheesy days that i have nothing to write about. although, this is a true-to-life semi-fiction story. for some people who will read this, feeling ko you'll know who i'm talking about here. )

said, written, taken, ranted by: wuthie at 07:10 | link | comments |

hi! hi! hi!! what's up people?! i've been doing nothing for the past week. just lying around. you know, living my life as a certified bum.

it's great!

it's exciting!

it's boring...

i need to find a job sooner or later. or start my own business or something like that. i can't bum around for the rest of my life. i can't stay at home for the rest of my life.

unless - i wanna rot. which of course, i don't wanna.

so, once more - hello reality! welcome me world!

said, written, taken, ranted by: wuthie at 18:13 | link | comments |

hello world!!!!

said, written, taken, ranted by: wuthie at 13:31 | link | comments |

i'll be leaving tomorrow for bicol. i'm just so tired of the city life that i wanted a get away from it. and the country-side would be a good place for that. i'll be there from tomorrow till saturday. sigh. pilinuts anyone?

it's been a while since i logged in here. almost a week. i really don't have much going on lately. except that i'm not doing much.

i've really been lost in space for the past week. i've been doing some thinking with my life. let's just say that i've had some really good realizations that i think i would like to do. what with all these things that i've been doing (scratch that: i'm not actually doing anything at all at the moment), i've come to realize that i have a lot of things that i would have to face sooner or later in life. responsibilities. obligations.

it's scary. freaky. but yes, i have to face them.

i'm not getting any younger. i have to handle them.

whether i like it or not.

said, written, taken, ranted by: wuthie at 17:24 | link | comments |